محمد اسفندیاری مینویسد: «برای امام حسین (ع) آشکار بود که بنی امیّه میخواهند او را بکشند؛ اگرچه در حرم امن الهی. اما آن حضرت نمیخواست حرمت خانه خدا هتک شود و محیطی را که خداوند امن قرار داده بود (مَنْ دَخَلَهُ کَانَ آمِنًا) ]آلعمران: 97[ ناامن گردد. امام نه فقط به قصد دفاع از خویش، بلکه برای رعایت حرمت خانه خدا از مکه به کوفه رفت. میدانست که بنی امیّه نه تنها سفّاک، که هتّاک هستند و پروای خا

ابوالقاسم فنایی مینویسد: «”آیا قربانی کردن خود در راه خداوند کاری اخلاقی است؟“ اگر پاسخ این پرسش مثبت باشد، آنگاه میتوان ادعا کرد که کار فرزند ابراهیم اخلاقاً موجه بوده است. کار خود ابراهیم نیز از دو جهت موجه بوده است: یکی اینکه قربانی کردن فرزند قربانی کردن خود است و دیگری اینکه کمک کردن به دیگری برای قربانی کردن خود در راه خدا از نظر اخلاقی نادرست نیست. همچنین میتوان پرسید: اگر خودکشی برای

شهید مطهری درباره «تقلید کورکورانه» مینویسد: «بسیاری از مردم اینگونهاند که چیزهای مورد باور اجتماع باورشان میشود؛ یعنی چیزی که در اجتماع مورد قبول قرار گرفته است و نسلهای گذشته آن را پذیرفتهاند صرفاً به دلیل اینکه نسلهای گذشته آن را قبول کردهاند میپذیرند. قرآن میفرماید هر مسئلهای را با معیار عقل بسنجید، نه اینکه هرچه نیاکان شما انجام دادند آن را سند بدانید یا آنکه آن را به کلی طرد کنی

ابوالقاسم فنایی در ضمن پاسخ مبسوط به نقد عبدالحسین خسروپناه درباره تفسیر موجه روایاتی ناظر بر نماز که عنوان میکند «اگر نماز مقبول افتد، دیگر عبادات پذیرفته میشود و اگر مردود گردد، عبادات و اعمال دیگر پذیرفته نمیشوند» مینویسد: «اگر نظریه تقدم اخلاق بر دین را بپذیریم و در پرتو آن بخواهیم این روایات را تفسیر کنیم، تفسیر موّجه این روایات به شرح زیر خواهد بود. این روایات میگویند: در مقام پذیرش ا

مصطفی ملکیان درباره «آفات جامعه دینی، روزهداری و عبادات» میگوید: «فقط به مهمترین آفات جامعه دینی میتوان اشاره کرد و الا آفاتی که ممکن است عارض یک جامعه دینی، از این حیث که دینی است، بشوند بسیار فراواناند. آفت اوّل: خلاصه شدن دین در عبادیّات یکی از این آفات جامعه دینی این است که دین، که فیالواقع شامل سه بخش اعتقادیّات، اخلاقیّات و عبادیّات است، منحصر در عبادیّات مثلاً: نماز و روزه و حج شود